Branden voor het goede doel.

Ik ben nooit een voorstander geweest van goede doelen. Wanneer ik vastgeklampt word op de straat of er staat weer één of andere persoon aan mijn voordeur te geilen op een gulle bijdrage, dan snoer ze meestal de mond nog voor ze hun vraag kunnen stellen. Ben ik daarom minder mens- en dier vriendelijk, neen in tegendeel, ik help op alle gebied waar ik kan en liefst zonder tussenpersoon. Ik neem liever alle initiatief in eigen handen, zonder het risico te moeten lopen dat mijn zuur verdiende centen in verkeerde handen vallen. Daarbij komt nog dat ik ervan overtuigd ben dat er bij vele benefiet toestanden steeds iemand is die er financieel beter van wordt, zelfs als een deel bij de juiste persoon terecht komt.

Maar soms is er dan toch de behoefte om iets te ondernemen in het voordeel van benadeelde wezens. Nadat er geregeld een actie op de sociale media, van een bevriend kunstenaar voorbij kwam, besloot ik specifiek een stuk te maken voor de organisatie waar zij en haar man zich mee bezig houden. Deze mensen genieten zeker mijn volle vertrouwen. De organisatie medisupport vzw komt op voor de redding en verzorging van verwaarloosde dieren. Meer info over de vzw en hun activiteiten kan je hier vinden.

Ik besloot om een portret te branden van een jonge Grey Hound en  dat te doneren. De volledige opbrengst gaat volledig naar de organisatie en de verkoop ligt in hun handen. Indien U interesse heeft om via de aankoop van onderstaande kunstwerk bij te dragen aan de hulp en opvang van verwaarloosde dieren dan kan U steeds contact opnemen via hun site.

greyhound

Aan dit portret is 14 uur gewerkt…
Afmetingen zijn 30x24cm en 3.5cm dik.
Op massief beukenhout.

 

Advertenties

Kunstig karnaval gebrand op papier.

Ik ben nooit een liefhebber geweest van de carnavalsperiode. Ik kom niet echt uit een stad met een carnavals traditie en buiten de jaarlijkse stoet is er weinig van te merken. Buiten één enkele, herinner ik me weinige verkleedpartijen uit mijn kindertijd. In een of andere stedelijke sporthal was er een groot carnavalsfeest dat ingericht werd door de lagere school waar ik toen zat. Mijn vader werd op het laatste moment belast met de zoektocht naar het ideale kostuum voor die gebeurtenis. Onder het moto “van niets iets maken” gebruikte hij een wit laken en een broeksriem om mij om te tunen tot een oliesjeik. Eén of andere zwarte stift werd gehanteerd om een snorretje onder mijn neus tevoorschijn te toveren.

Buiten de noodzakelijke verkleedsessies in het theater heb ik nooit de intentie gehad om mezelf van één of ander vreemd gewaad te voorzien. Verder heeft de kinderlijke, marginale zuip cultuur van het Belgische carnaval mij een grote aversie bezorgd voor alles wat ermee te maken heeft. Het idee “we gaan ons, samen met de kudde op commando en onder invloed van liters bier, eens goed amuseren” kan mij niet bekoren.

Anderzijds is er wel een wereldse variant die me ten zeerste aanspreekt en mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Ik heb het dan over het carnaval van Venetië. Het is een bijna twee weken durend festival waar je de vreemdste figuren ziet in de meest prachtige gewaden. Het aspect kunst en cultuur is hier het belangrijkste.

Ik heb het voorrecht nog niet gehad om deze Venetiaanse gebeurtenis te mogen bijwonen, maar ik heb me alvast wel laten inspireren voor het maken van een pyrogravure op papier. Ja U hoort het goed, op papier.

carnaval

Het branden van een tekening op papier is zeker mogelijk en zelfs moeilijker dan op hout. Ik gebruik hiervoor uiteraard dik bristol- of aquarel papier. Voor dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een foto die ikzelf nam op een markt in Verona tijdens een vakantie in Italië. Er waren heel wat uurtjes nodig om de vele details mooi weer te geven.

De appel valt niet ver van de boom op Kunst en Kado:

 

Ook al is het de normaalste zaak van de wereld om een kind op de wereld te zetten, het kan vaak een hele opdracht zijn om het te begeleiden tot een gelukkige volwassen persoon. Bij sommigen gaat het als vanzelf, al heeft ieder huisje zijn kruisje, maar bij velen is het een ware calvarietocht. Je kan en mag dan toch wel fier zijn als ouder wanneer het punt gekomen is dat ze op eigen benen kunnen staan en dat die queeste je heel wat bijbrengt in je eigen leven. Het is de kunst om er persoonlijk ook beter van te worden. Toen ik deze week het bericht kreeg van een goede kennis, dat haar zoon zich onverwacht van het leven beroofde, deed mij dit nog verder nadenken en besefte ik dat we alle mooie momenten met onze kinderen moeten koesteren en moeten leren uit de minder goede gebeurtenissen.

Wanneer onze dochter na een succesvol jaar haar opleiding grafisch ontwerp staakte overviel ons eerst een gevoel van teleurstelling. De druk lag te hoog voor haar en ook wij moesten ons realiseren dat niet iedereen in staat is om op een gezonde manier aan deze druk te weerstaan. Ze heeft op dat jaar heel wat ervaring opgedaan en het geeft zeker een meerwaarde om haar eigen creatieve ideeën verder uit te werken.

nina-boek

Al vanaf de leeftijd dat ze een potlood kon vasthouden zat de drang om kunstige dingen te maken er in. Haar nieuwste en ook oudere creaties zijn te bewonderen op haar site op www.ninagovaerts.be en tijdens  Kunst en Kado te Heist o/d Berg op za 26 en zo 27 november 2016. Iedereen is alvast welkom om haar en ook mijn werk te aanschouwen.

Naast mijn pyrografie zullen er ook een aantal potloodtekeningen van mijn hand te bewonderen zijn.

13235253_988606451235856_4428766291203718338_o