Kunst voor liefde, liefde voor kunst!!

Er gaat geen maand voorbij of er is wel één of ander cadeautjes moment. Er is niets leuker dan iemand te verrassen met een aardig geschenkje. Onder het gezegde “je mag een gekregen paard niet in de bek zien” gaat het eerder om het gebaar dan om wat je krijgt, maar dit is vaak een magere troost wanneer de ontvanger hogere verwachtingen had of een nutteloos ding in zijn bezit krijgt.

Wanneer je zelf van het creatieve soort bent is het vaak leuk om een zelfgemaakt geschenkje te kunnen overhandigen. De waarde hiervan en dan heb ik het niet over geldelijke bedragen, is volgens mijn inzien veel hoger, zeker wanneer het met veel zorg en liefde gemaakt werd. Zo is de kans op een teleurstelling toch veel kleiner.

Bij sommige volkeren heeft het geven van een cadeau een speciale betekenis en is het niet zomaar eender wat gegeven wordt. Zo mocht ik onlangs aanwezig zijn op een huwelijk tussen een Belgische macrobiotische vriendin en haar Chinese partner. Omdat ik wist dat het geven van een geschenk bij het Chinese volk wel eens met een sisser kan aflopen, als je niet weet wat “not done” is, moest ik even nadenken. Na enige overpeinzing kwam ik tot de beslissing om me even op mijn houtsnijkunsten te werpen. Ik maakte een “Welsh lovespoon” met een vermenging van Chinese, westerse en macrobiotische symboliek. Zo een liefdeslepel is in onze contreien niet zo gekend, maar is wel steeds een origineel en waardevol cadeau voor allerlei gelegenheden.

lovespoon

Lovespoon of liefdeslepel

Het bovenste gedeelte is een Chinese geluksknoop die vaak gegeven wordt om iemand veel liefde en geluk toe te wensen. Verder naar onder is een monogram in esdoorn uitgewerkt met twee letters L die staan voor de voornamen Li en Leen. Het ying – yang symbool is uitgewerkt in esdoorn en ebbenhout en is een veel gebruikt teken in de Oosterse filosofie en de macrobiotische levensstijl die zij volgt. Het hart spreekt uiteraard voor zich. De houtsoort voor de lepel is rozenhout of palisander. Het is een zeer harde soort met een zachte kleur. Ze hebben beide een zachte inborst en ik hoop dat het huwelijk even hard stand houdt.

 

 

Persoonlijke eetstokjes.

Hoewel er de afgelopen jaren een grote opkomst is van Aziatische restaurants is het in onze westerse maatschappij toch ongebruikelijk om met eetstokjes te eten. Maar waar komt dit voor ons eigenaardig gebruik nu vandaan?

Vroeger werd in Aziatische landen in grote potten gekookt. Die potten hielden hitte voor een lange tijd vast. Mensen die toch een hapje wilden, braken twijgjes af om zo een stukje voedsel uit de pot te vissen.

chopsticks410272478_10204405590644685_7071168863485254261_o

Verder is er het gebruik om altijd alles in kleine stukjes te bereiden en te eten. Dat stamt uit de tijd dat de bevolking sterk groeide, maar brandstof juist schaars was. Om eten snel gaar te krijgen en energie te besparen kan je het beter eerst klein maken. Daardoor was er aan tafel geen mes meer nodig. Eetstokjes werden daarom het tafelbestek.

Daarenboven wordt in de Chinese en andere Oost-Aziatische culturen het snijden van voedsel als ‘not-done’ beschouwd; een mes wordt als een wapen gezien en wapens horen niet aan tafel.

Ik heb mezelf deze techniek aangeleerd en eet als macrobioot dagelijks bijna alles met stokjes. Eens je de techniek beet hebt laat je mes en vork het liefst zo veel mogelijk achter wegen. Het op deze wijze naar binnen werken van je voedsel doet je veel bewuster eten en zorgt ervoor dat je langzamer eet, wat je spijsvertering ten goede komt. Een klein steuntje zorgt ervoor dat je tussen het kauwen en de verschillende gangen je stokjes kan neerleggen zonder dat de punten de tafel raken en vervuilen waardoor de concentratie volledig naar het vermalen van je voedsel kan gaan en je zo ten volle van de smaak kan genieten.chopstick1 Met eetstokjes kan heel precies geselecteerd worden wat men wil eten; het is zelfs mogelijk één enkele rijstkorrel uit een kom te halen.

Helaas wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van bamboe wegwerpstokjes wat het milieu niet echt ten goede komt omdat ze meestal in het vuilnis terecht komen. De stokjes die je kan kopen voor herhaaldelijk gebruik zijn dan meestal weer geverfd en gelakt wat ervoor zorgt dat je op termijn de vernis mee consumeert.

chopstick2 chopstick3

Dit bracht mij op het idee om zelf persoonlijke eetstokjes te maken. Wat is er leuker om in een eetgelegenheid of op een feestje uit te pakken met een origineel setje chopsticks. Voor het eerste paar maakte ik een combinatie van houtsnijwerk en pyrografie en maakte ik een bijbehorend steuntje.

chopsticksupportEen behandeling met hoogwaardige tung olie zorgt ervoor dat ze langdurig tegen vocht beschermd blijven.

Wellicht volgen er nog wel een aantal variaties.

11923200_10204953125092704_7363193458178341328_n

Vreemde opdracht

De meeste opdrachten bestaan uit het maken van portretten voor speciale gelegenheden en verjaardagen.  Vaak komt daar dan nog eens een geboortegeschenk tussen. Maar soms gebeurd het dat iemand vreemd geïnspireerd wordt. Het is dan de bedoeling om de nodige verbeelding aan de dag te leggen en een dergelijke opdracht tot een goed einde te brengen. Deze ideeën komen meestal voort uit de bezigheden van de persoon waarvoor het werk bestemd is.  Zo had ik al een carrosserie- bewerker, een schilder- behanger, een wijnliefhebber enz.

chevi

Enkele maanden geleden kruistte  er dan een nog iets vreemdere opdracht mijn pad. Aan de hand van een boordcomputer van een wagen diende ik een kistje te maken en dit voor het huwelijk van iemand op een bedrijf waar die dingen gefabriceerd worden. Hiervoor kreeg ik als voorbeeld een echte defecte boordcomputer met bijbehorend scherm en een vage beschrijving van wat het zou kunnen worden.DSCN4267

Na enkele uren overpeinzing en de twee toestellen te hebben bestudeerd kwam ik op het idee om het kistje te maken met ongeveer dezelfde lamellenstructuur als de computer zelf. Zo heb ik getracht om, ondanks met hout niet altijd hetzelfde kan dan met metaal, de groeven toch zo fijn mogelijk te maken. De vorm van het schermpje bracht mij tot het ontwerp van het deksel.

DSCN4264

Maar wat met de pyrografie? En scherm zonder tekst of afbeelding erop zou nogal saai ogen en het leende zich perfect om de namen van het koppel erop te zetten. Aan de achterzijde heb ik dan nog het plaatje met het serienummer nagebootst, maar dan met de huwelijksdatum in plaats van het originele niets beduidende nummer.

DSCN4270

Achteraf bekeken een behoorlijk resultaat om van iets technologisch met koele aanblik toch iets artistiek samenhangend te maken.