Gebrande herinnering.

Het gebeurt geregeld dat ik de vraag krijg om een portret te branden. Vaak is dat dan van meerdere personen en soms komt de vraag om overleden personen of dieren over te zetten op een houten ondergrond. Mijn vraag is steeds om een afbeelding door te geven die van een zo goed mogelijke kwaliteit is. Bij het maken van een portret is nauwkeurigheid een noodzaak en zeker  van een gekend persoon. Hoe gedetailleerder de foto hoe beter de gravure. Ondanks deze regel kan het al eens gebeuren dat er geen mogelijkheid is om een betere afbeelding te krijgen van iemand, bijvoorbeeld door een overlijden of omdat het een verrassing dient te blijven. In dergelijke gevallen tracht ik dan te bekijken wat nog mogelijk is en probeer ik er het beste van te maken. Het is tenslotte de bedoeling om zo realistisch mogelijk te werken.

Zo kreeg ik onlangs de vraag om een moeder met zoon te portretteren met op de achtergrond een rotsenlandschap. Beiden waren fervente liefhebbers van de bergen en waren al een tijd overleden.

De zoon was verongelukt in de bergen en de dame was overleden aan kanker. Mijn klant zou het portret schenken aan de vader/echtgenoot op zijn verjaardag. De foto van de jonge man bleek van onberispelijke kwaliteit, maar de afbeelding van de vrouw was behoorlijk troebel. De achtergrond, daar was wat improvisatie voor nodig en de twee portretten moesten er dan samen in passen.

Uiteindelijk werd het een behoorlijk stuk.

30415511_10211762940253827_2613896261459247104_o

Het voornaamste is de reactie van de man. Meestal, bij een geschenk althans, hoor ik nadien weinig van de persoon die het werkstuk ontvangt, maar hier was het anders. Enkele dagen na de overhandiging kreeg ik de onderstaande mail. Missie volbracht en weer een zeer tevreden opdrachtgever. Iemand met je kunst ontroeren is één van de mooiste geschenken die er bestaan.

Goedendag,
mijn naam is Norbert,ik heb via Koen een mooi geschenk gekregen. Namelijk een prachtig kunstwerk, misschien weet u nog waarover het gaat. Het gaat over de afbeelding met het hoofd van mijn echtgenote en zoon. ik was er heel emotioneel door en zal het de rest van mijn leven koesteren. je merkt direct dat dit met veel liefde gedaan werd.

nogmaals dank en dat u nog veel mooie kunstwerken moge maken.

Hartelijke Groeten,
Norbert

 

Advertenties

Branden voor het goede doel.

Ik ben nooit een voorstander geweest van goede doelen. Wanneer ik vastgeklampt word op de straat of er staat weer één of andere persoon aan mijn voordeur te geilen op een gulle bijdrage, dan snoer ze meestal de mond nog voor ze hun vraag kunnen stellen. Ben ik daarom minder mens- en dier vriendelijk, neen in tegendeel, ik help op alle gebied waar ik kan en liefst zonder tussenpersoon. Ik neem liever alle initiatief in eigen handen, zonder het risico te moeten lopen dat mijn zuur verdiende centen in verkeerde handen vallen. Daarbij komt nog dat ik ervan overtuigd ben dat er bij vele benefiet toestanden steeds iemand is die er financieel beter van wordt, zelfs als een deel bij de juiste persoon terecht komt.

Maar soms is er dan toch de behoefte om iets te ondernemen in het voordeel van benadeelde wezens. Nadat er geregeld een actie op de sociale media, van een bevriend kunstenaar voorbij kwam, besloot ik specifiek een stuk te maken voor de organisatie waar zij en haar man zich mee bezig houden. Deze mensen genieten zeker mijn volle vertrouwen. De organisatie medisupport vzw komt op voor de redding en verzorging van verwaarloosde dieren. Meer info over de vzw en hun activiteiten kan je hier vinden.

Ik besloot om een portret te branden van een jonge Grey Hound en  dat te doneren. De volledige opbrengst gaat volledig naar de organisatie en de verkoop ligt in hun handen. Indien U interesse heeft om via de aankoop van onderstaande kunstwerk bij te dragen aan de hulp en opvang van verwaarloosde dieren dan kan U steeds contact opnemen via hun site.

greyhound

Aan dit portret is 14 uur gewerkt…
Afmetingen zijn 30x24cm en 3.5cm dik.
Op massief beukenhout.

 

Kunstig karnaval gebrand op papier.

Ik ben nooit een liefhebber geweest van de carnavalsperiode. Ik kom niet echt uit een stad met een carnavals traditie en buiten de jaarlijkse stoet is er weinig van te merken. Buiten één enkele, herinner ik me weinige verkleedpartijen uit mijn kindertijd. In een of andere stedelijke sporthal was er een groot carnavalsfeest dat ingericht werd door de lagere school waar ik toen zat. Mijn vader werd op het laatste moment belast met de zoektocht naar het ideale kostuum voor die gebeurtenis. Onder het moto “van niets iets maken” gebruikte hij een wit laken en een broeksriem om mij om te tunen tot een oliesjeik. Eén of andere zwarte stift werd gehanteerd om een snorretje onder mijn neus tevoorschijn te toveren.

Buiten de noodzakelijke verkleedsessies in het theater heb ik nooit de intentie gehad om mezelf van één of ander vreemd gewaad te voorzien. Verder heeft de kinderlijke, marginale zuip cultuur van het Belgische carnaval mij een grote aversie bezorgd voor alles wat ermee te maken heeft. Het idee “we gaan ons, samen met de kudde op commando en onder invloed van liters bier, eens goed amuseren” kan mij niet bekoren.

Anderzijds is er wel een wereldse variant die me ten zeerste aanspreekt en mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Ik heb het dan over het carnaval van Venetië. Het is een bijna twee weken durend festival waar je de vreemdste figuren ziet in de meest prachtige gewaden. Het aspect kunst en cultuur is hier het belangrijkste.

Ik heb het voorrecht nog niet gehad om deze Venetiaanse gebeurtenis te mogen bijwonen, maar ik heb me alvast wel laten inspireren voor het maken van een pyrogravure op papier. Ja U hoort het goed, op papier.

carnaval

Het branden van een tekening op papier is zeker mogelijk en zelfs moeilijker dan op hout. Ik gebruik hiervoor uiteraard dik bristol- of aquarel papier. Voor dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een foto die ikzelf nam op een markt in Verona tijdens een vakantie in Italië. Er waren heel wat uurtjes nodig om de vele details mooi weer te geven.

Eindeloos ispirerende vormen.

De kalebas.

Volgens Wikipedia  is het een verzamelnaam voor een groot aantal aan elkaar verwante gewassen, zoals pompoen, flespompoen, fleskalebas en courgette (of zucchini). Het woord ‘kalebas’ is van Perzische oorsprong (Lees hier meer)

kalebas 2004 - 17

Voor mensen die in een koudere en gematigd klimaat leven zijn deze vruchten vaak zeer onbekend en op demo’s en tentoonstellingen krijg ik dan zeer dikwijls vreemde reacties.

Ik had dit vroeger al wel eens gezien in het grote Koninklijke museum voor midden Afrika in Tervuren, zonder echt te beseffen wat het was. Toen ik al enkele jaren met pyrografie bezig was en lid werd van een mailgroep op het internet ontdekte ik de mogelijkheden van deze veelzijdige vruchten. Alleen was de grote vraag hoe geraak je er aan in een land met een gematigd zeeklimaat, waar dergelijke gewassen niet gedijen en waar ook niet al te veel mensen zich met het kweken ervan bezig houden. Na wat zoeken op het web vond ik wel wat, maar ofwel was de kwaliteit zeer twijfelachtig, of de verzendingskosten waren hoger dan de prijs van de goederen zelf. Op mijn toenmalig werk sprak ik over mijn zoektocht naar deze wonderbaarlijke vruchten en iemand vertelde me dat er enkele jaren geleden een kweker op de televisie te zien was in afrit 9, één van de eerste human interest programma’s op een Belgische zender. Ik stuurde prompt een mail naar die zender , in de hoop dat iemand zich nog deze reportage zou herinneren en ook bereid was om mij de nodige gegevens door te sturen. Niet veel later kreeg ik de nodige info.

De kalebassenkweker kon mij aan de telefoon bevestigen dat hij nog steeds zijn hobby uitoefende en dat ik hartelijk welkom was om zijn hele collectie te komen aanschouwen. Op een zonnige herfstmorgen kwam ik aan bij zijn huis. Na een korte babbel mocht ik binnentreden in zijn kalebassenhemel die overweldigend was. Een serre ter grootte van een voetbalveld, met daarnaast nog eens een even groot veld en dit alles vol met bijna volgroeide vruchten. De man ging er prat op dat hij de meest uitgebreide collectie had van Europa.

Ik zag er nog een beetje tegen op om die vruchten zelf te drogen en vroeg hem of hij geen gedroogde exemplaren had en ja hoor, wanneer de poort van zijn grote garage open ging kon ik mijn ogen niet geloven. Overal waar je keek hingen gedroogde kalebassen tegen de muur. Nadat ik mijn keuze gemaakt had kon ik met een volle laadbak naar huis terug keren.

kalebas 2004 - 18

kalebas 2004 - 19

Het verschil met het branden op een vlakke houten plank is opmerkelijk. De geur is heel wat minder aangenaam, in hoever verbrand hout dan ook al lekker ruikt, en de pen wordt veel sneller vuil waardoor je die geregeld moet afkuisen. Dit weegt echter niet op tegen de creatieve veelzijdigheid die de meestal mooi gevormde vruchten bieden. Ik hou ervan om met een kleine tekening te starten en dan verder te improviseren. Als ik op een ander medium werk weet ik meestal op voorhand wat het gaat worden, maar in dit geval hou ik ervan om de inspiratie geleidelijk aan te laten komen en het dessin te laten groeien. De vruchten zijn zo veelzijdig dat je er nog veel meer mee kan doen. Combinaties met verf, koorden en knopen, leder zijn veel voorkomende creatieve uitspattingen.

Kalebas_dn_2

Kaleherfst2 Kalebasmand1

522440_10201508104089332_1344491299_n

1012690_10201508104969354_1678203567_n