Stijlencombinatie, dierenportret en Keltisch ornament.

Ik weet niet waarom ik steeds teruggrijp naar het maken van dierenportretten. Waarschijnlijk is het de liefde voor natuurlijke schoonheid op alle vlakken. Een van de dieren waar steeds mijn voorkeur naartoe gaat zijn uilen. Niet dat ik al een ontelbaar aantal van deze roofvogels op mijn palmares heb staan. Ik vind het één van de meest intrigerende gevleugelde roofdieren. Deze aantrekkingskracht werd nog groter na een uiteenzetting door een valkenier eerder dit jaar.

Toen een eerder gemaakt portret van een oehoe het huis uit ging diende de drang om een vervanger te maken zich aan. Ik besloot een combinatie te maken van vier voorliefdes, namelijk houtsnijden, pyrografie, wilde dieren en Keltisch vlechtwerk.

Ik ben gestart met een vlak stuk hout dat ik reliëf gaf met behulp van bovenfrees en het snijden met beitels. Het idee was om de Gotische stijl te combineren met de Keltische.

Door het hout wat gebombeerd te maken kon ik meer diepte creëren en ontstond de illusie van een afzonderlijke  kader.

Na zorgvuldig schuren kon het tekenen en branden beginnen.

Na de uil was de kader aan de beurt. Het vlechtwerk diende eerst met de nodige mathematische precisie getekend te worden en aangepast in de hoeken en bochten.

27993705_10211369155849463_4600380465665681233_o28337925_10211451809035741_6468967582251876415_o

De ogen kregen een kleuraccent met een beetje acryl verf en meer dan dertig uren later kon de beschermende vernis erop.

28827000_10211511377684920_8224992872549553124_o

 

 

 

Advertenties

Branden voor het goede doel.

Ik ben nooit een voorstander geweest van goede doelen. Wanneer ik vastgeklampt word op de straat of er staat weer één of andere persoon aan mijn voordeur te geilen op een gulle bijdrage, dan snoer ze meestal de mond nog voor ze hun vraag kunnen stellen. Ben ik daarom minder mens- en dier vriendelijk, neen in tegendeel, ik help op alle gebied waar ik kan en liefst zonder tussenpersoon. Ik neem liever alle initiatief in eigen handen, zonder het risico te moeten lopen dat mijn zuur verdiende centen in verkeerde handen vallen. Daarbij komt nog dat ik ervan overtuigd ben dat er bij vele benefiet toestanden steeds iemand is die er financieel beter van wordt, zelfs als een deel bij de juiste persoon terecht komt.

Maar soms is er dan toch de behoefte om iets te ondernemen in het voordeel van benadeelde wezens. Nadat er geregeld een actie op de sociale media, van een bevriend kunstenaar voorbij kwam, besloot ik specifiek een stuk te maken voor de organisatie waar zij en haar man zich mee bezig houden. Deze mensen genieten zeker mijn volle vertrouwen. De organisatie medisupport vzw komt op voor de redding en verzorging van verwaarloosde dieren. Meer info over de vzw en hun activiteiten kan je hier vinden.

Ik besloot om een portret te branden van een jonge Grey Hound en  dat te doneren. De volledige opbrengst gaat volledig naar de organisatie en de verkoop ligt in hun handen. Indien U interesse heeft om via de aankoop van onderstaande kunstwerk bij te dragen aan de hulp en opvang van verwaarloosde dieren dan kan U steeds contact opnemen via hun site.

greyhound

Aan dit portret is 14 uur gewerkt…
Afmetingen zijn 30x24cm en 3.5cm dik.
Op massief beukenhout.

 

Kunstig karnaval gebrand op papier.

Ik ben nooit een liefhebber geweest van de carnavalsperiode. Ik kom niet echt uit een stad met een carnavals traditie en buiten de jaarlijkse stoet is er weinig van te merken. Buiten één enkele, herinner ik me weinige verkleedpartijen uit mijn kindertijd. In een of andere stedelijke sporthal was er een groot carnavalsfeest dat ingericht werd door de lagere school waar ik toen zat. Mijn vader werd op het laatste moment belast met de zoektocht naar het ideale kostuum voor die gebeurtenis. Onder het moto “van niets iets maken” gebruikte hij een wit laken en een broeksriem om mij om te tunen tot een oliesjeik. Eén of andere zwarte stift werd gehanteerd om een snorretje onder mijn neus tevoorschijn te toveren.

Buiten de noodzakelijke verkleedsessies in het theater heb ik nooit de intentie gehad om mezelf van één of ander vreemd gewaad te voorzien. Verder heeft de kinderlijke, marginale zuip cultuur van het Belgische carnaval mij een grote aversie bezorgd voor alles wat ermee te maken heeft. Het idee “we gaan ons, samen met de kudde op commando en onder invloed van liters bier, eens goed amuseren” kan mij niet bekoren.

Anderzijds is er wel een wereldse variant die me ten zeerste aanspreekt en mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Ik heb het dan over het carnaval van Venetië. Het is een bijna twee weken durend festival waar je de vreemdste figuren ziet in de meest prachtige gewaden. Het aspect kunst en cultuur is hier het belangrijkste.

Ik heb het voorrecht nog niet gehad om deze Venetiaanse gebeurtenis te mogen bijwonen, maar ik heb me alvast wel laten inspireren voor het maken van een pyrogravure op papier. Ja U hoort het goed, op papier.

carnaval

Het branden van een tekening op papier is zeker mogelijk en zelfs moeilijker dan op hout. Ik gebruik hiervoor uiteraard dik bristol- of aquarel papier. Voor dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een foto die ikzelf nam op een markt in Verona tijdens een vakantie in Italië. Er waren heel wat uurtjes nodig om de vele details mooi weer te geven.

Kunst voor liefde, liefde voor kunst!!

Er gaat geen maand voorbij of er is wel één of ander cadeautjes moment. Er is niets leuker dan iemand te verrassen met een aardig geschenkje. Onder het gezegde “je mag een gekregen paard niet in de bek zien” gaat het eerder om het gebaar dan om wat je krijgt, maar dit is vaak een magere troost wanneer de ontvanger hogere verwachtingen had of een nutteloos ding in zijn bezit krijgt.

Wanneer je zelf van het creatieve soort bent is het vaak leuk om een zelfgemaakt geschenkje te kunnen overhandigen. De waarde hiervan en dan heb ik het niet over geldelijke bedragen, is volgens mijn inzien veel hoger, zeker wanneer het met veel zorg en liefde gemaakt werd. Zo is de kans op een teleurstelling toch veel kleiner.

Bij sommige volkeren heeft het geven van een cadeau een speciale betekenis en is het niet zomaar eender wat gegeven wordt. Zo mocht ik onlangs aanwezig zijn op een huwelijk tussen een Belgische macrobiotische vriendin en haar Chinese partner. Omdat ik wist dat het geven van een geschenk bij het Chinese volk wel eens met een sisser kan aflopen, als je niet weet wat “not done” is, moest ik even nadenken. Na enige overpeinzing kwam ik tot de beslissing om me even op mijn houtsnijkunsten te werpen. Ik maakte een “Welsh lovespoon” met een vermenging van Chinese, westerse en macrobiotische symboliek. Zo een liefdeslepel is in onze contreien niet zo gekend, maar is wel steeds een origineel en waardevol cadeau voor allerlei gelegenheden.

lovespoon

Lovespoon of liefdeslepel

Het bovenste gedeelte is een Chinese geluksknoop die vaak gegeven wordt om iemand veel liefde en geluk toe te wensen. Verder naar onder is een monogram in esdoorn uitgewerkt met twee letters L die staan voor de voornamen Li en Leen. Het ying – yang symbool is uitgewerkt in esdoorn en ebbenhout en is een veel gebruikt teken in de Oosterse filosofie en de macrobiotische levensstijl die zij volgt. Het hart spreekt uiteraard voor zich. De houtsoort voor de lepel is rozenhout of palisander. Het is een zeer harde soort met een zachte kleur. Ze hebben beide een zachte inborst en ik hoop dat het huwelijk even hard stand houdt.

 

 

VOS Sugar

Buiten dat ik ooit een jaar bij de zee scouts meedraaide heb ik weinig affiniteit met het maritieme. Toch heb ik steeds wel een beetje aantrekking gevoeld tot al wat met de zee te maken heeft. Vooral het leven op een zeilschip spreekt me wel aan. Ooit had ik zelfs de ambitie om het zeilen onder de knie te krijgen.

Het maritieme gevoel kwam weer even naar boven toen ik een opdracht kreeg voor een pyrogravure die als geschenk zou dienen tijdens de doop van een schip in Nederland. Het was een ware uitdaging om het stuk klaar te krijgen tegen de deadline van de plechtigheid. Het idee om de boot te pyrograveren in combinatie met een Nederlands thema en de big five als Afrikaans thema, sprak me geweldig aan. De doopmeter is van Zuid-Afrikaanse afkomst, vandaar het tweede thema.

IMG_2307

 

Doop VOS Sugar 21apr16 - 510 Doop

De dag van de doop werd het stuk overhandigd aan de kapitein en mijn missie was volbracht.

Doop VOS Sugar 21apr16 - 579 Na

Meer info over de plechtigheid en het schip is hier te vinden.

Pyro voor jaren toewijding

Geregeld komt het onderwerp brandweer terug in mijn werk. De reden waarom is uiteraard voor velen geen geheim. Het is een logische zaak dat iemand zijn beroep een invloed heeft op zijn creatieve denkwijze.

Voor je uiteindelijk dit fantastische beroep kan en mag uitoefenen is een doorgedreven opleiding noodzakelijk. Deze maanden durende opleiding wordt meestal gegeven in een opleidingscentrum. Zo heeft elke provincie zijn eigen brandweerschool.

Aan de start van het nieuwe jaar ging de directeur en medeoprichter van de Vlaams-Brabantse afdeling op rust en kreeg hij van zijn collega’s een mooi en origineel geschenk. Het was voor mij dan ook een eer om voor hem een mooie pyrogravure in het thema te maken.

Ik creëerde  de combinatie van het hoofdgebouw met daarvoor een oldtimer brandweerwagen. De omkadering bestaat uit de typisch metalen traanplaat die gebruikt wordt voor de binnen inrichting van de meeste brandweervoertuigen. Omdat een beetje brandweerrood niet mocht ontbreken werd een klein kleuraccent aangebracht.pivo pyro