Kunstig karnaval gebrand op papier.

Ik ben nooit een liefhebber geweest van de carnavalsperiode. Ik kom niet echt uit een stad met een carnavals traditie en buiten de jaarlijkse stoet is er weinig van te merken. Buiten één enkele, herinner ik me weinige verkleedpartijen uit mijn kindertijd. In een of andere stedelijke sporthal was er een groot carnavalsfeest dat ingericht werd door de lagere school waar ik toen zat. Mijn vader werd op het laatste moment belast met de zoektocht naar het ideale kostuum voor die gebeurtenis. Onder het moto “van niets iets maken” gebruikte hij een wit laken en een broeksriem om mij om te tunen tot een oliesjeik. Eén of andere zwarte stift werd gehanteerd om een snorretje onder mijn neus tevoorschijn te toveren.

Buiten de noodzakelijke verkleedsessies in het theater heb ik nooit de intentie gehad om mezelf van één of ander vreemd gewaad te voorzien. Verder heeft de kinderlijke, marginale zuip cultuur van het Belgische carnaval mij een grote aversie bezorgd voor alles wat ermee te maken heeft. Het idee “we gaan ons, samen met de kudde op commando en onder invloed van liters bier, eens goed amuseren” kan mij niet bekoren.

Anderzijds is er wel een wereldse variant die me ten zeerste aanspreekt en mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Ik heb het dan over het carnaval van Venetië. Het is een bijna twee weken durend festival waar je de vreemdste figuren ziet in de meest prachtige gewaden. Het aspect kunst en cultuur is hier het belangrijkste.

Ik heb het voorrecht nog niet gehad om deze Venetiaanse gebeurtenis te mogen bijwonen, maar ik heb me alvast wel laten inspireren voor het maken van een pyrogravure op papier. Ja U hoort het goed, op papier.

carnaval

Het branden van een tekening op papier is zeker mogelijk en zelfs moeilijker dan op hout. Ik gebruik hiervoor uiteraard dik bristol- of aquarel papier. Voor dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een foto die ikzelf nam op een markt in Verona tijdens een vakantie in Italië. Er waren heel wat uurtjes nodig om de vele details mooi weer te geven.

De appel valt niet ver van de boom op Kunst en Kado:

 

Ook al is het de normaalste zaak van de wereld om een kind op de wereld te zetten, het kan vaak een hele opdracht zijn om het te begeleiden tot een gelukkige volwassen persoon. Bij sommigen gaat het als vanzelf, al heeft ieder huisje zijn kruisje, maar bij velen is het een ware calvarietocht. Je kan en mag dan toch wel fier zijn als ouder wanneer het punt gekomen is dat ze op eigen benen kunnen staan en dat die queeste je heel wat bijbrengt in je eigen leven. Het is de kunst om er persoonlijk ook beter van te worden. Toen ik deze week het bericht kreeg van een goede kennis, dat haar zoon zich onverwacht van het leven beroofde, deed mij dit nog verder nadenken en besefte ik dat we alle mooie momenten met onze kinderen moeten koesteren en moeten leren uit de minder goede gebeurtenissen.

Wanneer onze dochter na een succesvol jaar haar opleiding grafisch ontwerp staakte overviel ons eerst een gevoel van teleurstelling. De druk lag te hoog voor haar en ook wij moesten ons realiseren dat niet iedereen in staat is om op een gezonde manier aan deze druk te weerstaan. Ze heeft op dat jaar heel wat ervaring opgedaan en het geeft zeker een meerwaarde om haar eigen creatieve ideeën verder uit te werken.

nina-boek

Al vanaf de leeftijd dat ze een potlood kon vasthouden zat de drang om kunstige dingen te maken er in. Haar nieuwste en ook oudere creaties zijn te bewonderen op haar site op www.ninagovaerts.be en tijdens  Kunst en Kado te Heist o/d Berg op za 26 en zo 27 november 2016. Iedereen is alvast welkom om haar en ook mijn werk te aanschouwen.

Naast mijn pyrografie zullen er ook een aantal potloodtekeningen van mijn hand te bewonderen zijn.

13235253_988606451235856_4428766291203718338_o

 

 

VOS Sugar

Buiten dat ik ooit een jaar bij de zee scouts meedraaide heb ik weinig affiniteit met het maritieme. Toch heb ik steeds wel een beetje aantrekking gevoeld tot al wat met de zee te maken heeft. Vooral het leven op een zeilschip spreekt me wel aan. Ooit had ik zelfs de ambitie om het zeilen onder de knie te krijgen.

Het maritieme gevoel kwam weer even naar boven toen ik een opdracht kreeg voor een pyrogravure die als geschenk zou dienen tijdens de doop van een schip in Nederland. Het was een ware uitdaging om het stuk klaar te krijgen tegen de deadline van de plechtigheid. Het idee om de boot te pyrograveren in combinatie met een Nederlands thema en de big five als Afrikaans thema, sprak me geweldig aan. De doopmeter is van Zuid-Afrikaanse afkomst, vandaar het tweede thema.

IMG_2307

 

Doop VOS Sugar 21apr16 - 510 Doop

De dag van de doop werd het stuk overhandigd aan de kapitein en mijn missie was volbracht.

Doop VOS Sugar 21apr16 - 579 Na

Meer info over de plechtigheid en het schip is hier te vinden.

Persoonlijke eetstokjes.

Hoewel er de afgelopen jaren een grote opkomst is van Aziatische restaurants is het in onze westerse maatschappij toch ongebruikelijk om met eetstokjes te eten. Maar waar komt dit voor ons eigenaardig gebruik nu vandaan?

Vroeger werd in Aziatische landen in grote potten gekookt. Die potten hielden hitte voor een lange tijd vast. Mensen die toch een hapje wilden, braken twijgjes af om zo een stukje voedsel uit de pot te vissen.

chopsticks410272478_10204405590644685_7071168863485254261_o

Verder is er het gebruik om altijd alles in kleine stukjes te bereiden en te eten. Dat stamt uit de tijd dat de bevolking sterk groeide, maar brandstof juist schaars was. Om eten snel gaar te krijgen en energie te besparen kan je het beter eerst klein maken. Daardoor was er aan tafel geen mes meer nodig. Eetstokjes werden daarom het tafelbestek.

Daarenboven wordt in de Chinese en andere Oost-Aziatische culturen het snijden van voedsel als ‘not-done’ beschouwd; een mes wordt als een wapen gezien en wapens horen niet aan tafel.

Ik heb mezelf deze techniek aangeleerd en eet als macrobioot dagelijks bijna alles met stokjes. Eens je de techniek beet hebt laat je mes en vork het liefst zo veel mogelijk achter wegen. Het op deze wijze naar binnen werken van je voedsel doet je veel bewuster eten en zorgt ervoor dat je langzamer eet, wat je spijsvertering ten goede komt. Een klein steuntje zorgt ervoor dat je tussen het kauwen en de verschillende gangen je stokjes kan neerleggen zonder dat de punten de tafel raken en vervuilen waardoor de concentratie volledig naar het vermalen van je voedsel kan gaan en je zo ten volle van de smaak kan genieten.chopstick1 Met eetstokjes kan heel precies geselecteerd worden wat men wil eten; het is zelfs mogelijk één enkele rijstkorrel uit een kom te halen.

Helaas wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van bamboe wegwerpstokjes wat het milieu niet echt ten goede komt omdat ze meestal in het vuilnis terecht komen. De stokjes die je kan kopen voor herhaaldelijk gebruik zijn dan meestal weer geverfd en gelakt wat ervoor zorgt dat je op termijn de vernis mee consumeert.

chopstick2 chopstick3

Dit bracht mij op het idee om zelf persoonlijke eetstokjes te maken. Wat is er leuker om in een eetgelegenheid of op een feestje uit te pakken met een origineel setje chopsticks. Voor het eerste paar maakte ik een combinatie van houtsnijwerk en pyrografie en maakte ik een bijbehorend steuntje.

chopsticksupportEen behandeling met hoogwaardige tung olie zorgt ervoor dat ze langdurig tegen vocht beschermd blijven.

Wellicht volgen er nog wel een aantal variaties.

11923200_10204953125092704_7363193458178341328_n

Keltische passie.

Keltische knopen, vlechten en ornamenten komen uit een ver verleden, maar kennen nog maar enkele jaren een heropleving in onze contreien. Het moet een immens werk geweest zijn om boeken als “The book of Kells” en “The book of Durrow” te maken. Tot op heden zijn deze heilige manuscripten nog steeds een grote inspiratiebron voor vele kunstenaars.

kells

Ik weet niet meteen waarom ik zo aangetrokken word tot deze kunst, maar ik grijp er geregeld naar terug en laat me er graag door inspireren. Mocht ik in reïncarnatie geloven dan zou ik ervan overtuigd zijn dat ik ooit één of andere Keltische ambachtsman, die leefde voor deze twee boeken geschreven waren, moet geweest zijn. De monniken die bedreven waren in het maken van de prachtige ornamenten lieten zich dan ook inspireren door de oude Keltische kunst. Deze kunstvorm beeldde meestal mythische figuren en gebeurtenissen uit. De symboliek achter de vele beeltenissen en krullen getuigen van een diepe overgave aan en beleving van de natuur.

Het aanschouwen van oneindig kronkelende vlechten, spiralen en sleutelpatronen geeft me vaak kippenvel. Telkens een uitgebreid patroon wordt aanschouwd kan je nieuwe dingen ontdekken en kom je tijd tekort om de volledige tekening in je op te nemen.

Bij het maken van een langwerpig kistje liet ik me inspireren door een lint dat er rond gebonden is en bovenaan samen komt in een strik.

166585_3463447269762_719107597_n

Elfen die bepaalde natuurverschijnselen symboliseren kunnen zeker gecombineerd worden met een Keltische kader.

Elfjekelt1

Graag werk ik met deze ornamenten op de onregelmatig gevormde kalebassen ook al vraagt het heel wat uren werk. Kleur kan hierbij een aardig contrast brengen.

Kaleherfst2

Een boekenwijzer leent zich steeds perfect om het nodige vlechtwerk aan te brengen.

1470227_10201078716314906_740473662_n

Een kist met een persoonlijke toets waar de naam in verwerkt is en waar bepaalde ornamenten een herwerking krijgen van de  symbolische betekenis kan een prachtig cadeau zijn.

gunbox