Mijn atelier.

“Welkom in mijn atelier”. Een zinnetje dat ik al ruim 20 jaar tegen iedereen wilde zeggen. Toen ik in het jaar 2000 begon met pyrografie aan de keukentafel had ik nooit gedacht dat een eigen atelier mogelijk zou zijn.

Wanneer ik in deze beginjaren een stuk wilde maken, moest ik steeds plaats maken voor het eten en alles in een kast opbergen. Dit begon knap lastig te worden en even tussendoor voor een kort moment verder werken was haast onmogelijk. Na enig overleg met mijn echtgenote werd heel de installatie, die toch al wat gegroeid was, overgebracht naar de grotere tafel in de woonkamer. Buiten het wat rommelige zicht en dat toch alles nog plaats moest ruimen wanneer er een feestje georganiseerd werd, ging alles opperbest.

Enige jaren later wanneer onze dochter het nest verliet kwam er ruimte vrij en kon ik beginnen te dromen van een eigen stekje. Mijn plaatsje in de woonkamer begon al aardig uit zijn voegen te barsten en het steeds bijkomend materiaal kon niet meer netjes opgeborgen worden. De verbouwingen werden gestart, maar het zou toch nog enkele jaren duren tot alles klaar was.

Ondertussen ben ik er in geslaagd om een nieuw atelier klaar te krijgen waar het leuk is om te vertoeven en waar iedereen welkom is zonder in de privé vertrekken te moeten komen.

Er zijn vier gedeelten waarvan de grote tekentafel onmiddellijk in het oog springt. Hier wordt in hoofdzaak het pyrografische werk verricht en is hier ook volledig voor uitgerust.

De kleinere tekentafel dient voor het maken van potloodtekeningen en kleine ontwerpen.

Het houtsnijden en kleine knutselactiviteiten kunnen gebeuren aan de tafel van de opvouwbare kast.

Zeker belangrijk is het gezellige zithoekje waar al eens een boek geraadpleegd kan worden voor de nodige inspiratie of waar mijn echtgenote haar handwerkjes kan maken.

Heb je een vraag voor een bestelling of wens je de kneepjes van de pyrografie te leren dan ben je steeds welkom liefst na afspraak.

Malamut

Er bestaan ontelbare hondenrassen en iedereen heeft zo zijn voorkeur. Ik heb altijd een zwak gehad voor de wolfachtige soorten. Het waarom, daar kan ik moeilijk een antwoord op geven. Ondanks deze voorkeur is onze vaste huisgenoot een viervoeter van een heel ander type. Shubi is geen zuiver ras en beantwoord eerder aan mijn eigen uitgevonden rasnaam “de labjack” . Je moet uiteraard niet al te ver nadenken om te weten dat het hier over de vreemde combinatie Labrador – Jack Russel gaat. Het lijkt een vreemde combinatie maar deze werd ons onlangs toch bevestigd door onze dierenarts. Als ik mijn voorkeur voor uiterlijk zou moeten volgen dan is de Malamut één van de meest geliefde. Deze staat zeer kort bij de wolf en is familie van de meer bekende Husky. Om toch op een of andere manier een exemplaar in huis te hebben besloot ik om dan maar een portret te branden.

69942469_10215035245899423_6007625628864479232_o

Het inbranden van portretten van dieren is altijd iets eenvoudiger dan een mensen portret. Voor een persoon is elke afwijking onmiddellijk zichtbaar. Een dier daarentegen leent zich iets meer tot wat afwijking van het origineel. Uiteraard dient een portret van een gekend huisdier ook accuraat te zijn betreft ogen, neus en uitdrukking, maar in de haartjes van de pels is toch iets meer improvisatie mogelijk. Het verheugd me dan ook steeds wanneer iemand me vraagt om zijn trouwe, liefste huisgenoot te portretteren.

64817913_10214443341942194_2890375671513612288_o

Pyrografie op instrumenten.

Het is al een hele tijd een stil verlangen om op een gitaar of ander muziekinstrument te branden. Dit is niet zo evident aangezien de aankoop hiervan vrij duur is en ik tot voor een tijd geen vraag hiervoor kreeg. Je kan natuurlijk een goedkoop zelfbouwpakket kopen en dat dan als model gebruiken, maar dan zit je met een minderwaardig instrument dat niemand wil omdat de tekening niet beantwoord aan de verlangens van de muzikant.

38923562_10212557283071901_649964809722265600_o

Ik was dan ook behoorlijk in de wolken toen ik benaderd werd door een bedrijf uit het Antwerpse met de vraag om een motief te branden op een ukelele. Ik zat echter wel met heel wat vragen. Ik wist al wel snel wat het thema moest worden, maar hoe begin je aan zo iets en waar moest het instrument vandaan komen. Het was blijkbaar niet de bedoeling om een ukelele te laten maken en aan te leveren zonder vernislaag. Dan maar info inwinnen over hoe een afgewerkt instrum

ent voorbereiden op het brandwerk om er dan nadien de vernislaag terug op aan te brengen. Het zou heel wat werk vragen om dit te doen en het soort vernis is ook niet zomaar in een doe-het-zelf-zaak te vinden.

coco

Na heel wat over en weer mailen kwamen we tot een oplossing. Aangezien het instrument zou gebruikt worden als decoratief relatiegeschenk was er een optie om ergens online een goedkoop d.i.y ukeleleetje te kopen. Na enkele dagen zat het uiteindelijk in de post en kon ik starten.

38920949_10212557283191904_2843280247011409920_o

Na het zoeken van de afbeeldingen van het origineel,  de Coco gitaar uit de gelijknamige animatiefilm van Disney, kon ik starten met het ontwerp en het overzetten op de afzonderlijke componenten van het instrument. Ondanks enkele obstakels zoals omvang en andere materialen was het toch mogelijk om een gelijkaardig instrument te creëren.

39010099_10212557282791894_3966432255252889600_o

 

 

Demonstraties en tentoonstellingen.

Elke kunstenaar heeft in zekere zin wat exhibitionistische neigingen. Niet direct in de zin van het onbeschaamd tonen van een al dan niet swaffelend voor sommige onappetijtelijk lichaamsdeel, maar wel in het uitstallen van zijn werken. Wat heb je aan het creëren van de meest prachtige kunstwerken als er geen publiek is om het geheel te aanschouwen en te beoordelen. Uit positieve reacties put je nieuwe energie om verder te gaan en nieuwe dingen te maken. Uiteraard zijn niet alle reacties ophemelend, maar zelfs negatieve kritiek kan indien opbouwend een stimulans zijn. Belangrijk is dat het iets los maakt bij de toeschouwer. Het losmaken van emoties bij de confrontatie met een kunstwerk is één van de mooiste complimenten die de maker kan krijgen.

DSCN2110

Het is daarom heel belangrijk voor de meeste creatievelingen om hun werken aan de buitenwereld te tonen. Omdat het niet altijd voor iedereen duidelijk is hoe een werk tot stand komt is het vaak een meerwaarde om aan het publiek te tonen hoe alles in zijn werk gaat. Monden vallen vaak open van verbazing als toeschouwers zien welke techniek gehanteerd wordt en hoeveel werk verricht moet worden om tot het eindresultaat te komen.

kapsul2008-1.jpg

Indien je ook graag eens een demo of tentoonstelling wens bij te wonen dan kan je de data en plaatsen vinden op https://woodcreator.wordpress.com/demos-en-tentoonstellingen/