Mijn atelier.

“Welkom in mijn atelier”. Een zinnetje dat ik al ruim 20 jaar tegen iedereen wilde zeggen. Toen ik in het jaar 2000 begon met pyrografie aan de keukentafel had ik nooit gedacht dat een eigen atelier mogelijk zou zijn.

Wanneer ik in deze beginjaren een stuk wilde maken, moest ik steeds plaats maken voor het eten en alles in een kast opbergen. Dit begon knap lastig te worden en even tussendoor voor een kort moment verder werken was haast onmogelijk. Na enig overleg met mijn echtgenote werd heel de installatie, die toch al wat gegroeid was, overgebracht naar de grotere tafel in de woonkamer. Buiten het wat rommelige zicht en dat toch alles nog plaats moest ruimen wanneer er een feestje georganiseerd werd, ging alles opperbest.

Enige jaren later wanneer onze dochter het nest verliet kwam er ruimte vrij en kon ik beginnen te dromen van een eigen stekje. Mijn plaatsje in de woonkamer begon al aardig uit zijn voegen te barsten en het steeds bijkomend materiaal kon niet meer netjes opgeborgen worden. De verbouwingen werden gestart, maar het zou toch nog enkele jaren duren tot alles klaar was.

Ondertussen ben ik er in geslaagd om een nieuw atelier klaar te krijgen waar het leuk is om te vertoeven en waar iedereen welkom is zonder in de privé vertrekken te moeten komen.

Er zijn vier gedeelten waarvan de grote tekentafel onmiddellijk in het oog springt. Hier wordt in hoofdzaak het pyrografische werk verricht en is hier ook volledig voor uitgerust.

De kleinere tekentafel dient voor het maken van potloodtekeningen en kleine ontwerpen.

Het houtsnijden en kleine knutselactiviteiten kunnen gebeuren aan de tafel van de opvouwbare kast.

Zeker belangrijk is het gezellige zithoekje waar al eens een boek geraadpleegd kan worden voor de nodige inspiratie of waar mijn echtgenote haar handwerkjes kan maken.

Heb je een vraag voor een bestelling of wens je de kneepjes van de pyrografie te leren dan ben je steeds welkom liefst na afspraak.

Een houten strik voor feestjes, dat is pas origineel!

Ik ben niet zo zeer met mode bezig, maar het viel me wel al geregeld op dat strikjes terug meer gedragen worden. Zelfs in de media zie je geregeld mensen die zich terug wagen aan het dragen van het chique accessoire. Dit bracht me op het idee om draagbare strikjes te snijden in hout. Voorlopig heb ik al een aantal exemplaren in robinia en in prachtig rozenhout. Indien interesse stuur me gerust een bericht. Misschien zijn er andere voorkeuren, dus geef uw wensen maar door en ik bekijk wat mogelijk is.

 

 

Kunst voor liefde, liefde voor kunst!!

Er gaat geen maand voorbij of er is wel één of ander cadeautjes moment. Er is niets leuker dan iemand te verrassen met een aardig geschenkje. Onder het gezegde “je mag een gekregen paard niet in de bek zien” gaat het eerder om het gebaar dan om wat je krijgt, maar dit is vaak een magere troost wanneer de ontvanger hogere verwachtingen had of een nutteloos ding in zijn bezit krijgt.

Wanneer je zelf van het creatieve soort bent is het vaak leuk om een zelfgemaakt geschenkje te kunnen overhandigen. De waarde hiervan en dan heb ik het niet over geldelijke bedragen, is volgens mijn inzien veel hoger, zeker wanneer het met veel zorg en liefde gemaakt werd. Zo is de kans op een teleurstelling toch veel kleiner.

Bij sommige volkeren heeft het geven van een cadeau een speciale betekenis en is het niet zomaar eender wat gegeven wordt. Zo mocht ik onlangs aanwezig zijn op een huwelijk tussen een Belgische macrobiotische vriendin en haar Chinese partner. Omdat ik wist dat het geven van een geschenk bij het Chinese volk wel eens met een sisser kan aflopen, als je niet weet wat “not done” is, moest ik even nadenken. Na enige overpeinzing kwam ik tot de beslissing om me even op mijn houtsnijkunsten te werpen. Ik maakte een “Welsh lovespoon” met een vermenging van Chinese, westerse en macrobiotische symboliek. Zo een liefdeslepel is in onze contreien niet zo gekend, maar is wel steeds een origineel en waardevol cadeau voor allerlei gelegenheden.

lovespoon

Lovespoon of liefdeslepel

Het bovenste gedeelte is een Chinese geluksknoop die vaak gegeven wordt om iemand veel liefde en geluk toe te wensen. Verder naar onder is een monogram in esdoorn uitgewerkt met twee letters L die staan voor de voornamen Li en Leen. Het ying – yang symbool is uitgewerkt in esdoorn en ebbenhout en is een veel gebruikt teken in de Oosterse filosofie en de macrobiotische levensstijl die zij volgt. Het hart spreekt uiteraard voor zich. De houtsoort voor de lepel is rozenhout of palisander. Het is een zeer harde soort met een zachte kleur. Ze hebben beide een zachte inborst en ik hoop dat het huwelijk even hard stand houdt.

 

 

Persoonlijke eetstokjes.

Hoewel er de afgelopen jaren een grote opkomst is van Aziatische restaurants is het in onze westerse maatschappij toch ongebruikelijk om met eetstokjes te eten. Maar waar komt dit voor ons eigenaardig gebruik nu vandaan?

Vroeger werd in Aziatische landen in grote potten gekookt. Die potten hielden hitte voor een lange tijd vast. Mensen die toch een hapje wilden, braken twijgjes af om zo een stukje voedsel uit de pot te vissen.

chopsticks410272478_10204405590644685_7071168863485254261_o

Verder is er het gebruik om altijd alles in kleine stukjes te bereiden en te eten. Dat stamt uit de tijd dat de bevolking sterk groeide, maar brandstof juist schaars was. Om eten snel gaar te krijgen en energie te besparen kan je het beter eerst klein maken. Daardoor was er aan tafel geen mes meer nodig. Eetstokjes werden daarom het tafelbestek.

Daarenboven wordt in de Chinese en andere Oost-Aziatische culturen het snijden van voedsel als ‘not-done’ beschouwd; een mes wordt als een wapen gezien en wapens horen niet aan tafel.

Ik heb mezelf deze techniek aangeleerd en eet als macrobioot dagelijks bijna alles met stokjes. Eens je de techniek beet hebt laat je mes en vork het liefst zo veel mogelijk achter wegen. Het op deze wijze naar binnen werken van je voedsel doet je veel bewuster eten en zorgt ervoor dat je langzamer eet, wat je spijsvertering ten goede komt. Een klein steuntje zorgt ervoor dat je tussen het kauwen en de verschillende gangen je stokjes kan neerleggen zonder dat de punten de tafel raken en vervuilen waardoor de concentratie volledig naar het vermalen van je voedsel kan gaan en je zo ten volle van de smaak kan genieten.chopstick1 Met eetstokjes kan heel precies geselecteerd worden wat men wil eten; het is zelfs mogelijk één enkele rijstkorrel uit een kom te halen.

Helaas wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van bamboe wegwerpstokjes wat het milieu niet echt ten goede komt omdat ze meestal in het vuilnis terecht komen. De stokjes die je kan kopen voor herhaaldelijk gebruik zijn dan meestal weer geverfd en gelakt wat ervoor zorgt dat je op termijn de vernis mee consumeert.

chopstick2 chopstick3

Dit bracht mij op het idee om zelf persoonlijke eetstokjes te maken. Wat is er leuker om in een eetgelegenheid of op een feestje uit te pakken met een origineel setje chopsticks. Voor het eerste paar maakte ik een combinatie van houtsnijwerk en pyrografie en maakte ik een bijbehorend steuntje.

chopsticksupportEen behandeling met hoogwaardige tung olie zorgt ervoor dat ze langdurig tegen vocht beschermd blijven.

Wellicht volgen er nog wel een aantal variaties.

11923200_10204953125092704_7363193458178341328_n