Mijn atelier.

“Welkom in mijn atelier”. Een zinnetje dat ik al ruim 20 jaar tegen iedereen wilde zeggen. Toen ik in het jaar 2000 begon met pyrografie aan de keukentafel had ik nooit gedacht dat een eigen atelier mogelijk zou zijn.

Wanneer ik in deze beginjaren een stuk wilde maken, moest ik steeds plaats maken voor het eten en alles in een kast opbergen. Dit begon knap lastig te worden en even tussendoor voor een kort moment verder werken was haast onmogelijk. Na enig overleg met mijn echtgenote werd heel de installatie, die toch al wat gegroeid was, overgebracht naar de grotere tafel in de woonkamer. Buiten het wat rommelige zicht en dat toch alles nog plaats moest ruimen wanneer er een feestje georganiseerd werd, ging alles opperbest.

Enige jaren later wanneer onze dochter het nest verliet kwam er ruimte vrij en kon ik beginnen te dromen van een eigen stekje. Mijn plaatsje in de woonkamer begon al aardig uit zijn voegen te barsten en het steeds bijkomend materiaal kon niet meer netjes opgeborgen worden. De verbouwingen werden gestart, maar het zou toch nog enkele jaren duren tot alles klaar was.

Ondertussen ben ik er in geslaagd om een nieuw atelier klaar te krijgen waar het leuk is om te vertoeven en waar iedereen welkom is zonder in de privé vertrekken te moeten komen.

Er zijn vier gedeelten waarvan de grote tekentafel onmiddellijk in het oog springt. Hier wordt in hoofdzaak het pyrografische werk verricht en is hier ook volledig voor uitgerust.

De kleinere tekentafel dient voor het maken van potloodtekeningen en kleine ontwerpen.

Het houtsnijden en kleine knutselactiviteiten kunnen gebeuren aan de tafel van de opvouwbare kast.

Zeker belangrijk is het gezellige zithoekje waar al eens een boek geraadpleegd kan worden voor de nodige inspiratie of waar mijn echtgenote haar handwerkjes kan maken.

Heb je een vraag voor een bestelling of wens je de kneepjes van de pyrografie te leren dan ben je steeds welkom liefst na afspraak.

Een houten strik voor feestjes, dat is pas origineel!

Ik ben niet zo zeer met mode bezig, maar het viel me wel al geregeld op dat strikjes terug meer gedragen worden. Zelfs in de media zie je geregeld mensen die zich terug wagen aan het dragen van het chique accessoire. Dit bracht me op het idee om draagbare strikjes te snijden in hout. Voorlopig heb ik al een aantal exemplaren in robinia en in prachtig rozenhout. Indien interesse stuur me gerust een bericht. Misschien zijn er andere voorkeuren, dus geef uw wensen maar door en ik bekijk wat mogelijk is.

 

 

Kunst voor liefde, liefde voor kunst!!

Er gaat geen maand voorbij of er is wel één of ander cadeautjes moment. Er is niets leuker dan iemand te verrassen met een aardig geschenkje. Onder het gezegde “je mag een gekregen paard niet in de bek zien” gaat het eerder om het gebaar dan om wat je krijgt, maar dit is vaak een magere troost wanneer de ontvanger hogere verwachtingen had of een nutteloos ding in zijn bezit krijgt.

Wanneer je zelf van het creatieve soort bent is het vaak leuk om een zelfgemaakt geschenkje te kunnen overhandigen. De waarde hiervan en dan heb ik het niet over geldelijke bedragen, is volgens mijn inzien veel hoger, zeker wanneer het met veel zorg en liefde gemaakt werd. Zo is de kans op een teleurstelling toch veel kleiner.

Bij sommige volkeren heeft het geven van een cadeau een speciale betekenis en is het niet zomaar eender wat gegeven wordt. Zo mocht ik onlangs aanwezig zijn op een huwelijk tussen een Belgische macrobiotische vriendin en haar Chinese partner. Omdat ik wist dat het geven van een geschenk bij het Chinese volk wel eens met een sisser kan aflopen, als je niet weet wat “not done” is, moest ik even nadenken. Na enige overpeinzing kwam ik tot de beslissing om me even op mijn houtsnijkunsten te werpen. Ik maakte een “Welsh lovespoon” met een vermenging van Chinese, westerse en macrobiotische symboliek. Zo een liefdeslepel is in onze contreien niet zo gekend, maar is wel steeds een origineel en waardevol cadeau voor allerlei gelegenheden.

lovespoon

Lovespoon of liefdeslepel

Het bovenste gedeelte is een Chinese geluksknoop die vaak gegeven wordt om iemand veel liefde en geluk toe te wensen. Verder naar onder is een monogram in esdoorn uitgewerkt met twee letters L die staan voor de voornamen Li en Leen. Het ying – yang symbool is uitgewerkt in esdoorn en ebbenhout en is een veel gebruikt teken in de Oosterse filosofie en de macrobiotische levensstijl die zij volgt. Het hart spreekt uiteraard voor zich. De houtsoort voor de lepel is rozenhout of palisander. Het is een zeer harde soort met een zachte kleur. Ze hebben beide een zachte inborst en ik hoop dat het huwelijk even hard stand houdt.