Van tropische vrucht tot lamp.

In een eerder bericht vertelde ik over de kalebas. Een tropische vrucht die familie van de pompoen is en niet zo gekend is in de streek waar ik woon. In gedroogde vorm is ze nog veel onbekender, hoewel ze zeer veelzijdig is. Er kunnen prachtige kunstwerken van gemaakt worden en omdat ze hol zijn lenen ze zich uitstekend voor het maken van schalen, kommen, vazen enz… Een bijzondere en een unieke eyecatcher in een interieur is de lamp. Door het uitfrezen van figuren en het boren van gaten in allerlei formaten is het mogelijk een origineel verlichtingselement te creëren. Enkele jaren terug deed ik dit al met het thema van een uil. Wanneer de lamp in een verduisterde ruimte aangestoken wordt en tegen een wand gezet wordt krijg je een reflectie van de figuur op de wand.

Enkele jaren later kreeg ik dan de vraag om terug een dergelijk exemplaar te maken, maar dan onder een ander thema, namelijk reizen. De persoon voor wie het bestemd zou zijn houdt van reizen en dit vooral binnen Europa. Ik kreeg daarom het idee om aan de ene zijde een wolf te branden en te voorzien van de nodige gaatjes. Waarom een wolf? De laatste jaren is dit dier enorm in de belangstelling gekomen in onze streken omdat hij grote verplaatsingen maakt op het Europese vasteland. Op de andere zijde koos ik voor een windroos met wereldbol. De symboliek hierachter is uiteraard voor de hand liggend. Tussen de de twee afbeeldingen plaatste ik nog een wolven poot en bovenaan een Keltisch ornament, gewoon omdat ik deze stijl prettig vind om te gebruiken.

Eindeloos ispirerende vormen.

De kalebas.

Volgens Wikipedia  is het een verzamelnaam voor een groot aantal aan elkaar verwante gewassen, zoals pompoen, flespompoen, fleskalebas en courgette (of zucchini). Het woord ‘kalebas’ is van Perzische oorsprong (Lees hier meer)

kalebas 2004 - 17

Voor mensen die in een koudere en gematigd klimaat leven zijn deze vruchten vaak zeer onbekend en op demo’s en tentoonstellingen krijg ik dan zeer dikwijls vreemde reacties.

Ik had dit vroeger al wel eens gezien in het grote Koninklijke museum voor midden Afrika in Tervuren, zonder echt te beseffen wat het was. Toen ik al enkele jaren met pyrografie bezig was en lid werd van een mailgroep op het internet ontdekte ik de mogelijkheden van deze veelzijdige vruchten. Alleen was de grote vraag hoe geraak je er aan in een land met een gematigd zeeklimaat, waar dergelijke gewassen niet gedijen en waar ook niet al te veel mensen zich met het kweken ervan bezig houden. Na wat zoeken op het web vond ik wel wat, maar ofwel was de kwaliteit zeer twijfelachtig, of de verzendingskosten waren hoger dan de prijs van de goederen zelf. Op mijn toenmalig werk sprak ik over mijn zoektocht naar deze wonderbaarlijke vruchten en iemand vertelde me dat er enkele jaren geleden een kweker op de televisie te zien was in afrit 9, één van de eerste human interest programma’s op een Belgische zender. Ik stuurde prompt een mail naar die zender , in de hoop dat iemand zich nog deze reportage zou herinneren en ook bereid was om mij de nodige gegevens door te sturen. Niet veel later kreeg ik de nodige info.

De kalebassenkweker kon mij aan de telefoon bevestigen dat hij nog steeds zijn hobby uitoefende en dat ik hartelijk welkom was om zijn hele collectie te komen aanschouwen. Op een zonnige herfstmorgen kwam ik aan bij zijn huis. Na een korte babbel mocht ik binnentreden in zijn kalebassenhemel die overweldigend was. Een serre ter grootte van een voetbalveld, met daarnaast nog eens een even groot veld en dit alles vol met bijna volgroeide vruchten. De man ging er prat op dat hij de meest uitgebreide collectie had van Europa.

Ik zag er nog een beetje tegen op om die vruchten zelf te drogen en vroeg hem of hij geen gedroogde exemplaren had en ja hoor, wanneer de poort van zijn grote garage open ging kon ik mijn ogen niet geloven. Overal waar je keek hingen gedroogde kalebassen tegen de muur. Nadat ik mijn keuze gemaakt had kon ik met een volle laadbak naar huis terug keren.

kalebas 2004 - 18

kalebas 2004 - 19

Het verschil met het branden op een vlakke houten plank is opmerkelijk. De geur is heel wat minder aangenaam, in hoever verbrand hout dan ook al lekker ruikt, en de pen wordt veel sneller vuil waardoor je die geregeld moet afkuisen. Dit weegt echter niet op tegen de creatieve veelzijdigheid die de meestal mooi gevormde vruchten bieden. Ik hou ervan om met een kleine tekening te starten en dan verder te improviseren. Als ik op een ander medium werk weet ik meestal op voorhand wat het gaat worden, maar in dit geval hou ik ervan om de inspiratie geleidelijk aan te laten komen en het dessin te laten groeien. De vruchten zijn zo veelzijdig dat je er nog veel meer mee kan doen. Combinaties met verf, koorden en knopen, leder zijn veel voorkomende creatieve uitspattingen.

Kalebas_dn_2

Kaleherfst2 Kalebasmand1

522440_10201508104089332_1344491299_n

1012690_10201508104969354_1678203567_n