Malamut

Er bestaan ontelbare hondenrassen en iedereen heeft zo zijn voorkeur. Ik heb altijd een zwak gehad voor de wolfachtige soorten. Het waarom, daar kan ik moeilijk een antwoord op geven. Ondanks deze voorkeur is onze vaste huisgenoot een viervoeter van een heel ander type. Shubi is geen zuiver ras en beantwoord eerder aan mijn eigen uitgevonden rasnaam “de labjack” . Je moet uiteraard niet al te ver nadenken om te weten dat het hier over de vreemde combinatie Labrador – Jack Russel gaat. Het lijkt een vreemde combinatie maar deze werd ons onlangs toch bevestigd door onze dierenarts. Als ik mijn voorkeur voor uiterlijk zou moeten volgen dan is de Malamut één van de meest geliefde. Deze staat zeer kort bij de wolf en is familie van de meer bekende Husky. Om toch op een of andere manier een exemplaar in huis te hebben besloot ik om dan maar een portret te branden.

69942469_10215035245899423_6007625628864479232_o

Het inbranden van portretten van dieren is altijd iets eenvoudiger dan een mensen portret. Voor een persoon is elke afwijking onmiddellijk zichtbaar. Een dier daarentegen leent zich iets meer tot wat afwijking van het origineel. Uiteraard dient een portret van een gekend huisdier ook accuraat te zijn betreft ogen, neus en uitdrukking, maar in de haartjes van de pels is toch iets meer improvisatie mogelijk. Het verheugd me dan ook steeds wanneer iemand me vraagt om zijn trouwe, liefste huisgenoot te portretteren.

64817913_10214443341942194_2890375671513612288_o

Branden voor het goede doel.

Ik ben nooit een voorstander geweest van goede doelen. Wanneer ik vastgeklampt word op de straat of er staat weer één of andere persoon aan mijn voordeur te geilen op een gulle bijdrage, dan snoer ze meestal de mond nog voor ze hun vraag kunnen stellen. Ben ik daarom minder mens- en dier vriendelijk, neen in tegendeel, ik help op alle gebied waar ik kan en liefst zonder tussenpersoon. Ik neem liever alle initiatief in eigen handen, zonder het risico te moeten lopen dat mijn zuur verdiende centen in verkeerde handen vallen. Daarbij komt nog dat ik ervan overtuigd ben dat er bij vele benefiet toestanden steeds iemand is die er financieel beter van wordt, zelfs als een deel bij de juiste persoon terecht komt.

Maar soms is er dan toch de behoefte om iets te ondernemen in het voordeel van benadeelde wezens. Nadat er geregeld een actie op de sociale media, van een bevriend kunstenaar voorbij kwam, besloot ik specifiek een stuk te maken voor de organisatie waar zij en haar man zich mee bezig houden. Deze mensen genieten zeker mijn volle vertrouwen. De organisatie medisupport vzw komt op voor de redding en verzorging van verwaarloosde dieren. Meer info over de vzw en hun activiteiten kan je hier vinden.

Ik besloot om een portret te branden van een jonge Grey Hound en  dat te doneren. De volledige opbrengst gaat volledig naar de organisatie en de verkoop ligt in hun handen. Indien U interesse heeft om via de aankoop van onderstaande kunstwerk bij te dragen aan de hulp en opvang van verwaarloosde dieren dan kan U steeds contact opnemen via hun site.

greyhound

Aan dit portret is 14 uur gewerkt…
Afmetingen zijn 30x24cm en 3.5cm dik.
Op massief beukenhout.

 

Kunstig karnaval gebrand op papier.

Ik ben nooit een liefhebber geweest van de carnavalsperiode. Ik kom niet echt uit een stad met een carnavals traditie en buiten de jaarlijkse stoet is er weinig van te merken. Buiten één enkele, herinner ik me weinige verkleedpartijen uit mijn kindertijd. In een of andere stedelijke sporthal was er een groot carnavalsfeest dat ingericht werd door de lagere school waar ik toen zat. Mijn vader werd op het laatste moment belast met de zoektocht naar het ideale kostuum voor die gebeurtenis. Onder het moto “van niets iets maken” gebruikte hij een wit laken en een broeksriem om mij om te tunen tot een oliesjeik. Eén of andere zwarte stift werd gehanteerd om een snorretje onder mijn neus tevoorschijn te toveren.

Buiten de noodzakelijke verkleedsessies in het theater heb ik nooit de intentie gehad om mezelf van één of ander vreemd gewaad te voorzien. Verder heeft de kinderlijke, marginale zuip cultuur van het Belgische carnaval mij een grote aversie bezorgd voor alles wat ermee te maken heeft. Het idee “we gaan ons, samen met de kudde op commando en onder invloed van liters bier, eens goed amuseren” kan mij niet bekoren.

Anderzijds is er wel een wereldse variant die me ten zeerste aanspreekt en mijn nieuwsgierigheid prikkelt. Ik heb het dan over het carnaval van Venetië. Het is een bijna twee weken durend festival waar je de vreemdste figuren ziet in de meest prachtige gewaden. Het aspect kunst en cultuur is hier het belangrijkste.

Ik heb het voorrecht nog niet gehad om deze Venetiaanse gebeurtenis te mogen bijwonen, maar ik heb me alvast wel laten inspireren voor het maken van een pyrogravure op papier. Ja U hoort het goed, op papier.

carnaval

Het branden van een tekening op papier is zeker mogelijk en zelfs moeilijker dan op hout. Ik gebruik hiervoor uiteraard dik bristol- of aquarel papier. Voor dit stuk heb ik gebruik gemaakt van een foto die ikzelf nam op een markt in Verona tijdens een vakantie in Italië. Er waren heel wat uurtjes nodig om de vele details mooi weer te geven.

De appel valt niet ver van de boom op Kunst en Kado:

 

Ook al is het de normaalste zaak van de wereld om een kind op de wereld te zetten, het kan vaak een hele opdracht zijn om het te begeleiden tot een gelukkige volwassen persoon. Bij sommigen gaat het als vanzelf, al heeft ieder huisje zijn kruisje, maar bij velen is het een ware calvarietocht. Je kan en mag dan toch wel fier zijn als ouder wanneer het punt gekomen is dat ze op eigen benen kunnen staan en dat die queeste je heel wat bijbrengt in je eigen leven. Het is de kunst om er persoonlijk ook beter van te worden. Toen ik deze week het bericht kreeg van een goede kennis, dat haar zoon zich onverwacht van het leven beroofde, deed mij dit nog verder nadenken en besefte ik dat we alle mooie momenten met onze kinderen moeten koesteren en moeten leren uit de minder goede gebeurtenissen.

Wanneer onze dochter na een succesvol jaar haar opleiding grafisch ontwerp staakte overviel ons eerst een gevoel van teleurstelling. De druk lag te hoog voor haar en ook wij moesten ons realiseren dat niet iedereen in staat is om op een gezonde manier aan deze druk te weerstaan. Ze heeft op dat jaar heel wat ervaring opgedaan en het geeft zeker een meerwaarde om haar eigen creatieve ideeën verder uit te werken.

nina-boek

Al vanaf de leeftijd dat ze een potlood kon vasthouden zat de drang om kunstige dingen te maken er in. Haar nieuwste en ook oudere creaties zijn te bewonderen op haar site op www.ninagovaerts.be en tijdens  Kunst en Kado te Heist o/d Berg op za 26 en zo 27 november 2016. Iedereen is alvast welkom om haar en ook mijn werk te aanschouwen.

Naast mijn pyrografie zullen er ook een aantal potloodtekeningen van mijn hand te bewonderen zijn.

13235253_988606451235856_4428766291203718338_o

 

 

VOS Sugar

Buiten dat ik ooit een jaar bij de zee scouts meedraaide heb ik weinig affiniteit met het maritieme. Toch heb ik steeds wel een beetje aantrekking gevoeld tot al wat met de zee te maken heeft. Vooral het leven op een zeilschip spreekt me wel aan. Ooit had ik zelfs de ambitie om het zeilen onder de knie te krijgen.

Het maritieme gevoel kwam weer even naar boven toen ik een opdracht kreeg voor een pyrogravure die als geschenk zou dienen tijdens de doop van een schip in Nederland. Het was een ware uitdaging om het stuk klaar te krijgen tegen de deadline van de plechtigheid. Het idee om de boot te pyrograveren in combinatie met een Nederlands thema en de big five als Afrikaans thema, sprak me geweldig aan. De doopmeter is van Zuid-Afrikaanse afkomst, vandaar het tweede thema.

IMG_2307

 

Doop VOS Sugar 21apr16 - 510 Doop

De dag van de doop werd het stuk overhandigd aan de kapitein en mijn missie was volbracht.

Doop VOS Sugar 21apr16 - 579 Na

Meer info over de plechtigheid en het schip is hier te vinden.

Pyro voor jaren toewijding

Geregeld komt het onderwerp brandweer terug in mijn werk. De reden waarom is uiteraard voor velen geen geheim. Het is een logische zaak dat iemand zijn beroep een invloed heeft op zijn creatieve denkwijze.

Voor je uiteindelijk dit fantastische beroep kan en mag uitoefenen is een doorgedreven opleiding noodzakelijk. Deze maanden durende opleiding wordt meestal gegeven in een opleidingscentrum. Zo heeft elke provincie zijn eigen brandweerschool.

Aan de start van het nieuwe jaar ging de directeur en medeoprichter van de Vlaams-Brabantse afdeling op rust en kreeg hij van zijn collega’s een mooi en origineel geschenk. Het was voor mij dan ook een eer om voor hem een mooie pyrogravure in het thema te maken.

Ik creëerde  de combinatie van het hoofdgebouw met daarvoor een oldtimer brandweerwagen. De omkadering bestaat uit de typisch metalen traanplaat die gebruikt wordt voor de binnen inrichting van de meeste brandweervoertuigen. Omdat een beetje brandweerrood niet mocht ontbreken werd een klein kleuraccent aangebracht.pivo pyro

Keltische passie.

Keltische knopen, vlechten en ornamenten komen uit een ver verleden, maar kennen nog maar enkele jaren een heropleving in onze contreien. Het moet een immens werk geweest zijn om boeken als “The book of Kells” en “The book of Durrow” te maken. Tot op heden zijn deze heilige manuscripten nog steeds een grote inspiratiebron voor vele kunstenaars.

kells

Ik weet niet meteen waarom ik zo aangetrokken word tot deze kunst, maar ik grijp er geregeld naar terug en laat me er graag door inspireren. Mocht ik in reïncarnatie geloven dan zou ik ervan overtuigd zijn dat ik ooit één of andere Keltische ambachtsman, die leefde voor deze twee boeken geschreven waren, moet geweest zijn. De monniken die bedreven waren in het maken van de prachtige ornamenten lieten zich dan ook inspireren door de oude Keltische kunst. Deze kunstvorm beeldde meestal mythische figuren en gebeurtenissen uit. De symboliek achter de vele beeltenissen en krullen getuigen van een diepe overgave aan en beleving van de natuur.

Het aanschouwen van oneindig kronkelende vlechten, spiralen en sleutelpatronen geeft me vaak kippenvel. Telkens een uitgebreid patroon wordt aanschouwd kan je nieuwe dingen ontdekken en kom je tijd tekort om de volledige tekening in je op te nemen.

Bij het maken van een langwerpig kistje liet ik me inspireren door een lint dat er rond gebonden is en bovenaan samen komt in een strik.

166585_3463447269762_719107597_n

Elfen die bepaalde natuurverschijnselen symboliseren kunnen zeker gecombineerd worden met een Keltische kader.

Elfjekelt1

Graag werk ik met deze ornamenten op de onregelmatig gevormde kalebassen ook al vraagt het heel wat uren werk. Kleur kan hierbij een aardig contrast brengen.

Kaleherfst2

Een boekenwijzer leent zich steeds perfect om het nodige vlechtwerk aan te brengen.

1470227_10201078716314906_740473662_n

Een kist met een persoonlijke toets waar de naam in verwerkt is en waar bepaalde ornamenten een herwerking krijgen van de  symbolische betekenis kan een prachtig cadeau zijn.

gunbox

 

 

Wat is pyrografie

Over pyrografie is helaas weinig informatie te vinden. Er bestaan echter boeken over dit onderwerp maar deze zijn zeldzaam en worden vaak niet meer uitgegeven. Wanneer in gezelschap het woord pyrografie uitgesproken wordt, zullen de meesten hun wenkbrauwen fronsen. Het is dus niet overbodig om deze artistieke kunstvorm even aan u toe te lichten.

Kort gedefinieerd is pyrografie het inbranden van tekeningen of versieringen op een relatief zachte ondergrond zoals hout, leder, papier, vilt, ……. . Nadat het dessin in potlood werd aangebracht,wordt het met behulp van een verhitte pen ingebrand.

Het toestel (pyrograaf) dat men hiervoor gebruikt bestaat uit een regelbare transformator die onder een spanning van max. 12 Volt een bepaalde stroom naar een met gloeidraad omwikkelde metalen pen stuurt. De pen wordt in een houder gedraaid  en kan verschillende vormen hebben. Op de foto hieronder ziet u 2 toestellen in een kist. Het kleinste kan 1 pen verhitten en het grootste 2. Er bestaan verschillende modellen maar men dient er op te letten dat de stroomregeling traploos kan gebeuren, zeker indien het de bedoeling is schaduwen te creëren.

Tot slot nog even een woordje uitleg over de ondergrond waarop gewerkt kan worden. Voorlopig werkte Ivan alleen nog maar met hout. In theorie is alle hout geschikt om te bewerken, maar in de praktijk blijken maar enkele soorten zich perfect te onderwerpen aan de invloed van de hete pen. Het gedroomde hout voor de pyrograveur is lindehout dat zeer zacht is, bijna perfect glad te schuren en weinig storende nerftekening heeft. Het spijtige is dat dit hout moeilijk te vinden is in België. Eenvoudiger te vinden is beukenhout dat harder is en daarom een grotere hitte vraagt.

Bekijk een filmpje op http://www.youtube.com/watch?v=YU0xfSRwBaI

en http://www.youtube.com/watch?v=srjhaz1d1Xg

Over pyrografie kan nog uren uitgeweid worden, maar het is niet de bedoeling om van deze site een elektronisch boek te maken. Ik hoop dat de leken onder u iets wijzer geworden zijn uit deze beschrijving. Mochten er echter nog vragen in uw hoofd rondspoken, of bent u een ervaren rot die tips heeft, aarzel dan niet om de mailbox te gebruiken.