Dubbel portret Rob de Nijs

Ik ben al fan van Rob de Nijs sinds mijn 14 jaar. Ik ben een beetje een stille fan. Ik heb al wat optredens bijgewoond en beluister geregeld zijn muziek, maar ik ben geen echte fanatiekeling. Ik liep al geruime tijd rond met het idee om een dubbel portret van hem te maken. Links zoals hij kort geleden was en rechts zoals hij was in zijn jonge jaren. Hieronder het resultaat.

Rob was voor mij en is nog steeds zo een beetje één van de enige Nederlandstalige zangers die ik graag hoor en de eerste CD die ik ooit kocht van mijn gespaarde zakcentjes was “zilver”. Hij werd geregeld gespeeld op mijn eerste speler die eigenlijk een afdankertje van mijn vader was. Hij bezat de eerste cd-speler die op de markt was. Het was een klein maar toch zwaar toestel met weinig functies. Je kon hem onmogelijk met twee vingertjes opnemen zoals de huidige toestellen. De cd heb ik nog steeds en hij speelt nog altijd super zuiver hoewel men vroeger beweerde dat de cd vergankelijk zou zijn. Er zit geen enkele kras op.

Wil je ook zo een portret van een bekend of onbekend iemand neem dan gerust contact met mij op.

Burning the blues

In een familie Zijn er meestal wel één of meerdere personen waar je naar opkijkt en bepaalde speciale herinneringen aan over houdt. Bij mij is dit het geval met mijn peter (oom). Toen ik nog een tiener was nam mijn moeder me geregeld mee om bij hem op bezoek te gaan. Hij was en is nog steeds gepassioneerd door o.a. film en muziek. Vooral Jazz en Blues genieten zijn voorkeur.

In zijn woonkamer, die tot het plafond toe volgestouwd was met video’s en cd’s, kreeg ik de liefde voor BB- King, Toots Thielemans, Stevie Ray Vaughan, Ana Popovic en vele anderen mee.

De combinatie met nog een hobby van hem, de fotografie, mondt uit in een heel arsenaal aan prachtige foto’s die voor mij een inspiratie waren voor het maken van een portret van Jerry Ricks, een Amerkaanse Blues gitarist – zanger. Misschien volgen er nog wel andere…

Jerry ricks